Ach, je weet hoe dat gaat. Het is mooi weer, je bent op weg naar Les Nuits en je laat je verleiden om dat charmante kronkelweggetje door het park te nemen om bij je bestemming te geraken.

Fout. Fout. Driemaal fout.

Natuurlijk weet ik na al die jaren dat het park afgesloten is met hoge hekken. Maar je denkt er natuurlijk niet aan als dat nodig is… Zo kwam het dus dat ik zondagavond, met een man of 5  die in hetzelfde schuitje zaten, mij een weg baande door de struiken, bomen en netels naar de zeven meter hoger gelegen straat. In een kokerrok, naaldhakken van 11 cm en met mijn laptop over mijn schouder.

Daar dus ongeveer:

De volgende keer vergeet ik het niet meer. Of dat hoop ik toch, tenminste…