Bloggen en een vrijwel internetloos bestaan zijn nu niet bepaald de winnende combinatie. Mijn oprechte excuses. Ik probeer er iets aan te doen, dat internet. Hopelijk volgend weekend.
En eerlijk? Stiekem vind ik het ook wel bevrijdend, om een week lang mijn mails niet na te kijken. De tijd dat de computer constant opstond op de achtergrond ligt in elk geval voorgoed achter me. Als ik thuis was, tenminste. Tegenwoordig lukt elke dag thuis zijn zelfs niet meer.
Ook elders heerst er stilte, blogmoeheid, irregulariteit, eindes, andere prioriteiten of de sporadische comeback. Wo bistu bleben, mijn besten?
Op twitter
By: kristof on 26 april 2009
at 8:53 am
Ik heb anderhalve maand zonder internet gezeten en (enkele vervelende zaken zoals het niet kunnen gebruiken van google of het nakijken van treintabellen terzijde) ik vond dat eigenlijk bevrijdend. Je leert je bezig houden met andere dingen en berusten op je eigen creativiteit ipv alles even snel te gaan opzoeken. Het was dan ook zeer vreemd om terug internet te hebben, ik voelde me alsof ik terug moest leren typen. Intussen ben ik er al terug helemaal in meegezogen, wat ik eigenlijk jammer vind. Wil er iemand mijn kabel komen stelen?
(Het bloggen was ik gewoon beu, ik deed het niet meer voor mezelf en moest me echt dwingen om iets te schrijven)
By: Debby on 26 april 2009
at 9:51 am
zelf zit ik nu meer op blip fm
http://blip.fm/bibman
en op twitter http://twitter.com/bibmanblog
cheers
By: bibman on 26 april 2009
at 1:17 pm
Ik weiger te “twitteren”, er zijn grenzen.
By: sezaar on 27 april 2009
at 9:40 am
De bloglui/moeheid manifesteert zich steevast in de vroege lente bij mij. Gelukkig zijn er nog constanten
By: spook on 27 april 2009
at 2:44 pm
Ik tweet. Bloggen doe ik enkel nog om mijn imago te beschermen. Ofzo.
By: Audience on 27 april 2009
at 2:54 pm
Werk werk werk en fietsen, wandelen, leven.
maar hij komt wel terug.
Ik doe het nog graag bloggen, maar met mijn fixatie op postjes van minimum vier paragrafen kom ik er jammer genoeg niet meer toe. Ik krijg ook stilaan een afkeer als ik eigen postjes lees: de zoveelste humoristisch bedoelde kanttekening, het zoveelste meninkje, het zoveelste wijsneuzigheidje. Ik ben die gast die mijn blogs schrijft even beu
By: Punkerke on 28 april 2009
at 1:54 pm
Het is de liefde he, die is killing voor de blog. En dat vermaledijde werk, dat energie slurpt. En voor wat? En dan die tuin die klaar moet voor de lente. En het huis aan kant ook. Een bruiloftstukje in elkaar draaien, voorbereiden op de vierdaagsemarsen. Het is al wat.
Maar het komt wel weer hoor, na dat gekke voorjaar: de keuze voor wat van belang is. Het besef van prioriteit. De liefde uiteraard. En de blog.
By: Walski en ik on 28 april 2009
at 11:11 pm
Ik wil wel, maar het lukt gewoon niet wegens extreem tijdsgebrek en vele werkuren.
En trouwens, dat ‘mobile internet’ dat ik momenteel dagelijks moet gebruiken wegens gebrek aan een degelijke internetverbinding op de diverse locaties van waar ik werk, is brol. Eventjes in de dode momenten ’snel’ wat surfen, reageren of posten, lukt al helemaal niet meer.
Nachtshift vandaag, benieuwd of ik er vandaag thuis dus even toe kom, tot augustus is anders nog wel heel lang.
By: Aïda on 29 april 2009
at 10:03 am
Oeh, ik dacht al: “sta ik daar nu (niet) tussen?”
Ik hield/houd niet meer zo van dat parallele leven met “blogvrienden”. En als je je dat realiseert wordt het plots heel moeilijk om er nog vollenbak mee door te gaan.
By: Alexander on 1 mei 2009
at 1:11 pm