Ik ga op schattenjacht dit weekend. In de kelder van mijn ouderlijk huis bevindt zich de computer die me vijf jaar lang vergezelde tijdens mijn studententijd en die nu al minstens 2 jaar afgekoppeld en onaangeroerd is. Op mijn inwendige schattenkaart staan twee grote kruisjes.

De eerste zijn mijn foto’s. Een jarenlange schatkamer aan citytrips, dronkemansavonden en nachtelijke strooptochten. De studententijd waarin ik uren, dagen, weken te verliezen had op het wereldwijde web en in de wereldwijde wereld. Nu is zelfs een half uurtje per dag internettijd er al te veel aan en dagelijks op café gaan is er ook niet meer bij.

Tweede markering is de muziek. Vijf jaar lang Limewire, met de raarste rariteiten eerst en een heleboel live-opnames. Wat er precies allemaal opstaat, weet ik allang niet meer, maar nu heb ik even zin in Purple Parallellogram van Noel Gallagher en Evan Dando. Met dat liedje door de koptelefoon is het weer zomer.

En dan te denken dat die stomme geliefde iPod die ik eind vorig jaar kocht nu al te klein is…