In deze mannenwereld vol muziek- en andere lijstjes, kon ik niet achterblijven. (“Ik ben niet schattig, ik ben stoer! Of zo…”) Boleuzia gaf de perfecte voorzet, ik trap hem erin. Mijn halfjaarlijks concertlijstje moest er ooit komen.

Concerten zijn voor mij nog altijd de meest eerlijke, meest directe, meest pure vorm van muziek. Ik doe er veel, dat zie je wel in mijn concertkalender, maar het gaat nooit vervelen. Hieronder vind je mijn adrenalineboosts, mooie dromen en powertrips van de voorbije 6 maanden.

1. Heavy Trash feat. Jon Spencer + The Sadies (25/01 Depot, Leuven)
Een onbetwiste nummer één. Alles klopte, alles was af. Het voorprogramma bleek een geweldige ontdekking te zijn. Jon Spencer en Matt Verta-Ray de koningen van rock-’n-roll.

2. American Music Club (5/2, AB, Brussel)
Ik had die nacht zowel tickets voor AMC als voor British Sea Power. Ik ben blij dat het de eerste geworden is. AMC staat er meer dan ooit. Mark Eitzel was vrolijk, maakte grapjes met het publiek en flirtte met het meisje op de eerste rij. 

3. Tinariwen (06/05, AB, Brussel)
Een onverwachte trip in keiharde blues, vermomd als wereldmuziek. Ik heb het niet zo voor folkies, maar dat waren ze zeker niet. Dit was bezwerend en meeslepend. 

4. The Charlatans (17/02, Vk*, Brussel)
Veel oude hits. Gedanst van begin tot einde. Ik voelde me even weer in de nineties. Het leuke interview vooraf hielp mijn humeur ook een Tia Hellebautsprong vooruit.

5. Mavis Staples (24/04, AB, Brussel)
Mavis was ziek, was haar stem kwijt, maar bleek onverzettelijk en onweerstaanbaar. Heerlijk charmant, met historische kadering en liefdesverklaringen tussen de nummers in. 

6. Jeffrey Lewis & The Jitters (11/06, AB, Brussel)
Ach meneer, ik hou gewoon van antifolk. De houding, de absurde teksten, het eerlijke je-m’en-foutisme… Jeffrey Lewis speelde als voorprogramma Stephen Malkmus weg. Ik was gecharmeerd door zijn onbevangenheid en hart vol punk. 

7. Iron & Wine (18/1, AB, Brussel)
Ik herinner me niet zoveel van dit concert. Ik zweefde even weg. 

8. Isobel Campbell & Mark Lanegan (07/06, AB, Brussel)
We besloten Mark & Isobel een laatste kans te geven en we hadden geluk. Ze waren er voor de verandering eens wél bij. De covers en de oude nummers maakten het concert, maar dat gaf niet. Het was gewoon mooi.

9. Seasick Steve (21/1, AB, Brussel)
Ach ja, de oude knakker was een hype, maar dat maakte hem niet minder oprecht. En ja, zijn nummers stellen uiteindelijk niet zoveel voor, maar zijn presence maakt veel goed. 

10. Florence & The Machine (30/04, AB, Brussel)
Nog een voorprogramma dat de hoofdact wegspeelde (al zijn die zeldzaam). Met MGMT was dat ook niet moeilijk. Of het blijvers zijn is nog maar de vraag, maar het kinderlijke enthousiasme van Florence vertederde iedereen.