Gepost door: Ella Guru | 7 juli 2008

If it ain’t got that swing…

Ik heb Fideel nog proberen mee te sleuren, maar het mocht niet baten. Ik moet ze helemaal alleen het hoofd bieden, die swingjazzlessen van me.

Deze maand juli volg ik 4 zangworkshops met als thema Swing/jazz uit de jaren ‘30 en ‘40. Denk nu niet dat ik ambities heb om zangeres te worden. Verre van. Maar het leek me wel een leuk zomerverdrijf.

Tegen volgende week zaterdag moet ik een liedje instuderen. Ik had zondag een lijstje in mijn brievenbus, maar ik kan niet kiezen. Als je even in je achterhoofd houdt dat mijn stem een beetje aan de lage kant is, voor welke klassieker zou jij dan gaan?

SWING
Sing Sing Sing—-Louis Prima
Summertime—-Ella & Louis
Mack The Knife—Ella Fitzgerald
Unforgettable-Nat King Cole 
BLUES
Ain’t no sunshine when she’s gone— Bill Withers
Just a friend of mine–Vaya Con Dios
In the midnight hour—Wilson Pickett
Hoochie coochie man-Muddy Waters 
LATIN
Girl From Ipanema—Astrud Gilberto
Besame Mucho—Cesaria Evora
Black Orpheus—Cassandra Wilson
Desafinado—Joao Gilberto & Stan Getz

Reacties

  1. Je stem kennende zou ik voor Girl From Ipanema kiezen. Dit liedje eist van de zanger ook geen ’sterke’ expressie. Jammer dat ‘fly me to the moon’ er niet tussen staat, dat leek me iets vor jou.

    J. Thunders

  2. Waarom je naam niet alle eer aandoen en voor Ella gaan? Mack The Knife lijkt me iets doenbaarder dan Summertime…

  3. Swing jazz is cool! Persoonlijk zou ik voor de volgende gaan:

    Swing: Louis Prima (al is Mack The Knife gemakkelijker)

    Blues: Bill Withers – Ain’t no sunshine (al is hoochie coochie man minder belastend)

    Latin: Joao Gilberto & Stan Getz (ben wel niet zo een latin liefhebber)

  4. Summertime
    In The Midnight Hour (Blues???)
    The Girl From Ipanema

    En ik ken je stem zelfs niet (en misschien maar goed ook).

  5. Ik moet er maar eentje kiezen, van allemaal. Pfff… keuzes…

    @Patrick
    Ja, ik weet het. Ik stel me ook vragen bij de genre-indeling van Monsieur Nicolas van de muziekschool. Latin, tot daaraan toe, maar in zijn swinglijstje staat bv. maar 1 swingnummer.

  6. summertime, maar dan wel op z’n billie holidays

  7. Vaya Con Dios blues?
    Baha.

  8. Niet met Vaya Con Dios lachen, Robin. De frasering is onovertroffen.

    Ik heb Dani Klein altijd al een chique madam gevonden. Strak ook, sinds haar facelift. ;-)

  9. Niet het woord “madam” gebruiken aub (*huivert*) maar Dani Klein en vrienden weten wel degelijk de juiste snaren te raken.

  10. Ja natuurlijk. Ik hou ook van hen.
    Maar noemen ze dat tegenwoordig ook al blues?

  11. @Robin
    Tja… Volgens Monsieur Nicolas van de muziekschool wel. ;-)

  12. Het gaat niet goed met de wereld.

  13. Ik zie niet in wat er mis is met het woord ‘madam’, zeker niet in een Brusselse context. Ik heb het wel eens vaker over mijn madam. Vaya Con Dios mag gerust ‘blues’ genoemd worden vind ik, ook al waren ze heel ecclectisch in hun ‘retro-stijl’. Er is nooit een band geweest die zigeuner-jazz, met rock-a-billy, chanson en soul combineerde, en dat bovendien zo doorleefd deed. Het is bovendien de enige Belgische band die in New York
    nog steeds een zaal kan doen vollopen.

    J.Thunders


Laat een reactie achter

Jouw reactie:

Categorieën