Drie dagen lang heb ik geen computer aangeraakt en ik vond het heerlijk. Maak me gerust jaloers met allerhande optredens op afgelegen weidelandschappen. Ik hoor jullie verhalen graag.

Dit waren alvast de hoogtepunten van mijn weekend:

• Toen ik naar het station liep, rook ik de geur van slijpschijven en dacht ik aan mijn opa. De drie bouwvakkers verdrongen zich aan de dranghekken die ze rond zichzelf hadden opgetrokken. “Vous êtes mignonne, mademoiselle”, riepen ze. “Vous aussi, Messieurs”, riep ik terug.
• Op de anders zo saaie managementvergadering werden 2 huwelijken, 1 kleine en een bonusplan voor iedereen aangekondigd.
• In een art deco huis in Sint Agatha Berchem, probeerde een man me te laten scatten als Ella Fitzgerald. Heel even ging het goed.
• Op de metro, in de vrijdagavondspits, draaide Radio STIB Don’t Worry, Be Happy in al zijn onnozele oprechtheid. Twee mannen in maatpak tegenover me wiegden langzaam mee met hun linkerknie. Iedereen glimlachte.
• Ik was vergeten dat Johan in Brussel was, en vergeten dat hij proclamatie had. Hij wachtte me op na mijn werk, aan het Kultuurkaffee op het gras. Gelegen, gedronken, genoten. Hij had een grote onderscheiding, trouwens.
• Ik ben opnieuw in het onvoltroffen ‘A History of the World in 10 ½ chapters’ van Julian Barnes begonnen.
• Mijn zusje kwam langs om samen iets te eten. Toen we langs de Kolenmarkt liepen, vertelde ze me dat ze nog nooit Manneken Pis gezien had. Dus wij zigzaggend tussen de Japanse toeristen door… “Hij is wel klein, he”, zei ze. 
• Een overvloedige barbecue in het al even overvloedige Limburg.