Johan zwaaide druk met de nieuwe Mojo. “Ella, er staat een interview met Tim Burgess in Mojo en raad eens waar het over gaat?!”
“Zeg eens?”
“Hij zegt dat de twee belangrijkste bands voor hem als tiener The Prisoners en New Order waren. Daar is het hele interview aan opgehangen. Maar ik volg The Charlatans al sinds het begin en hij heeft The Prisoners nog nooit als invloed vermeld. De eerste keer was toen jij hem erachter vroeg, bij dat interview in februari.”
Ik bloosde. “Denk je dat het er iets mee te maken heeft?”
“Hij was toch helemaal uit zijn lood geslagen toen jij hem naar The Prisoners vroeg? En hij kwam er telkens op terug. Ik denk van wel.”

Die arme lieve Tim schrok zich inderdaad te pletter toen ik zei dat ik The Prisoners in zijn muziek hoorde. Hij begon mij meteen uit te vragen en kwam er na het interview nog op terug. Op een bepaald moment mompelde hij zelfs verlegen: “Now I come to think of it, when I listen to the music I made, maybe I’ve been copying them all of my life…”. We hadden er een smashing titel van kunnen maken “Charlatans kopiëren Prisoners”, maar dat zou niet eerlijk geweest zijn. Het moment was te onbewaakt, te mooi… En er is geen mens die The Prisoners nog kent.

Interviews worden meestal pas echt leuk als je bands naar hun eigen favoriete bands van vroeger vraagt. Dan voel je het enthousiasme en zie je hun ogen blinken. Muzikanten over hun favoriete muziek laten praten, simpel toch?

Toevallig kwamen we de laatste 2 keren telkens bij punk uit. Eerst met Tim Burgess die honderduit vertelde over Crass, Creation, New Order en de hele Manchester scene. Hij vroeg me helemaal uit over mijn platencollectie en over optredens van Iggy & The Stooges en Echo & The Bunnymen.

Ook Dave Boulter van Tindersticks vond zijn roots in diezelfde Manchester scene, hoewel ik het van hem zo op het eerste zicht niet verwacht had. Hij vertelde op een prachtige, emotionele manier over wat Joy Division voor hem betekende en over hoe punk vrijheid betekende voor hem. Je moet het maar eens lezen, hier. 

Dikwijls zijn de simpele, een beetje stomme, vragen nog de leukste. Niemand zit te wachten op een journalist die uitgebreid zijn kennis wil etaleren. Bij Dave Boulter luidde de laatste vraag “Why the donkey?” (met betrekking tot het artwork van Tindersticks) en het antwoord was ronduit vertederend. Hij begon over hoe traag, koppig en triest ezels zijn en dat de band zich daar wel mee kan identificeren.

En jullie? Welke groep veranderde jouw leven?
Vertel me over je eerste liefde.